تنها توئی تو که میتپی به نبض ِ این رهاییتو فارغ از وفور ِ سایه هاییبازآ که جز تو جهان ِ من حقیقتی ندارد ..تو میروی که ابر ِ غم بباردبه سمت ِ ماندنت راهی نمیشوی چرا؟!گاهی ستاره هدیه کن به مشت ِ پوچ ِ شبهاشمرده تر بگو با من حروف ِ رفتنتتا من بگیرم از دلت همه بهانه هارا.آشوبم آرامشم توئی به هر ترانه ایسر میکشم توئی سحر اضافه کنبه فهم ِ آسمانمآشوبم آرامشم توئی به هر ترانه ایسر میکشم توئیبیا که بی تو من غم ِ دوصد خرانم...بگذار بگویند که از سراب ِ این آب بریدممن از عطش ترانه ها آفریدمبه سمت ِ ماندنت راهی نمیشوی چرا؟!گاهی ستاره هدیه کن به مشت ِ پوچ ِ شبهاشمرده تر بگو با من حروف ِ رفتنتتا من بگیرم از دلت همه بهانه هارا.آشوبم آرامشم توئی به هر ترانه ایسر میکشم توئی سحراضافه کن به فهم ِ آسمانمآشوبم آرامشم توئی به هر ترانه ایسر میکشم توئیبیا که بی تو من غم ِ دوصد خرانم ..

بازآ که جز تو جهان ِ من حقیقتی ندارد ..
گاهی یه آهنگ فقط یه آهنگ نیست .. روز ِ .. شب ِ .. دیروز و امروز ِ .. فرداست اصلا ..! شعر ِ .. نقاشی ِ .. زنده بودن ِ .. ! من ِ .. تو ِ .. همه چیز ِ .. میفهمی ؟ همه چیز ..
*چارتار ِ جان / جان / جان